روشن از دانش مشو، تا ایمن از ظالم شوی

راهزن، اول چراغ کاروان را می کشد

گمان می کردم اندکیم، تنهاییم و به چشم تاریکی ها ناچیز!

روسپیدم امروز از این همه دل و جان رنجیده که همگام اندیشه ام شدند. اینجا دیگر کسی نان به نرخ روز نمی خورد. از ترس پست و مقام لب فرو نمی بندد. جلوی کس و ناکس به اندیشه خود زخم نمی زند. و از شرم ناتوانی تن به ننگ و عار نمی سپارند. پشتم گرم است به پشت و مشت گره کرده ی همدلان.

22 خرداد جوهر مهری بر شناسنامه ام نقش بست که نمی دانم آن را ننگ بدانم یا سند آزادی خرد جمعی مردم کشورم؟!! موج سبزی که پیش از انتخابات بر چهره ی ایران سیطره داشت، خبر از تغییری بزرگ در کشور می داد. امروز 28 خرداد ماه پس از شش روز جریان گه تند و گه آرام سبز مردم را در جای جای ایران شاهد هستیم.

اقدام به انجام مناظرات در صدا و سیمای جمهوری اسلامی، میان کاندیداهای دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری، بر میزان شرکت مردم در ستادها و تبلیغات برای نامزد مورد نظر خود تاثیر بسیاری گذاشت. در این مناظرات کاندیداها به تبیین چهره ی مدیریتی و سیاسی خود و رقبا پرداختند. گاه به حق و گاه ناحق! و آتش این ناحقی ها دامان یکی از بهترین سیاستمداران کشور را به جرم حمایت از میر حسین موسوی گرفت. توهین به 27 سال نظام حکومتی جمهوری اسلامی و دولت های مقبول جامعه و نظام از جمله توهین غیر مستقیم به دولت شخص رهبری، تهمت به جناب ناطق نوری به جرم بی طرفی، رد بدیهیات با لحن چاله میدانی، ارائه آمار نقطه ای 3 تا 6 ماه اخیر به نام آمار 4 ساله دولت، الصاق تیتر روزنامه اعتماد به مدیر روزنامه اعتماد ملی از سر نا آگاهی و موارد بسیاری که اکنون ذهنم یارای به خاطر آوردن آن را ندارد، از ابزار تبلیغات شخصی کسی شد که در این 4 سال به حکم خودسری و تندروی هایش قربانیان بسیاری گرفته است.

همه چیز از اینجا نشأت گرفت. آنچه را که گذشت به کرات دیده و شنیده ایم. تهیه 57 میلیون تعرفه ی رأی ریزی برای 46 میلیون واجد شرایط با شرکت85 درصدی مردم ایران (39 میلیون)، و عدم اطلاع رسانی راجع به حدود 18 میلیون تعرفه ی سپید  و تناقضات بسیاری در زمان ارائه آمار از سوی خبرگزاری جمهوری اسلامی و تغییر متن خبر از سوی ایشان وموارد متعدد دیگری که همه خبر از عدم صحت انتخابات می داد. و اعلام آرای دو برابر برای شخصی که گمان نمی رفت حتی نصف میرحسین موسوی رأی بیاورد و تحقیر شخصیت دو کاندیدای برتر دیگر با اعلام آرای غیر قابل باور و نادرست، بر اندیشه مردم صحه گذاشت.

چنانکه می دانیم به تعداد آرایی که بالاتر از میانگین هر ساله ی آرا است، آرای خاموش می گویند. آرای خاموش به امید تغییر جدیدی در جامعه و یافتن فضایی جدید برای ارائه عقاید و نظرات ایجاد می شود. و محرز ترین تغییر در این دوره کاندیدایی آقای میرحسین موسوی بود. این آرا حدود 25 تا 30 درصد از کل را تشکیل می داد که این درصد، خود تقریبا برابر با همان آرایی است که اکنون به نام مهندس موسوی خوانده شده است. به راستی آیا ایشان در 50 تا 60 درصد باقی مانده میانگین هر ساله هیچ رایی نداشته اند؟ آن هم با تعداد آرای درخشان انتخابات پیشین!؟!

به هر حال پس اعلام نتایج چنان که شاهد بودیم مردم به خیابان ها آمدند و صدای اعتراض خود را به گوش حکومت رسانند و در مقابل اعتراضشان مورد کم لطفی و حمله نیروهای نظامی، پلیس ضد شورش، بسیجیان، لباس شخصی های جیره خوار اطلاعات و منکرات و همچنین انصار حزب الله قرار گرفتند.

این روزها شاهد حضور میرحسین موسوی، مهدی کروبی، محمدرضا خاتمی و برادرش، فائزه هاشمی و همچنین هنرمندان تلویزیون و سینما و همچنین حضور میلیونی مردم در تهران و حضور ایرانیان مقیم کشورهای خارجی در مقابل سفارت ها و پارلمان های ایران و اعتراض به این انتصاب حتمی بودیم.

از طرفی نیز شاهد کتک خوردن، کشته شدن دانشجویان و زندانی شدن مردم و رجال سیاسی و اجتماعی محبوب کشور نیز هستیم.

اکنون سخن از بازشماری آرا توسط شورای نگهبان مطرح می شود که 3 کاندیدای محترم به ابطال انتخابات معتقدند. چرا که چنین تقلب بزرگی، پشتوانه ای بزرگ در نیام دارد.

آنچه محترم است رای همگان است و اکنون میزان رای عده ای قلیل است.

«میزان رأی ملت است»

                                                                                                    امام خمینی (ره)

 امیدوارم این موج سبز و آرام همچنان پیش رود. کاش بدانند چه طوفانی در پس این آرامش اجباری نهان است. آقای آیت الله خامنه ای امروز با رویکرد مناسبی شروع به سخن رانی و دفاع از افرادی چون آیت الله هاشمی رفسنجانی نمود و چون پدری که فرزندان خود را مورد سرزنش و گاه ملاطفت قرار می دهد دستی بر سر خانواده ی ایران کشید و از بزرگان دفاع کرد اما در انتها دچار تند روی های ذاتی این دولت شد و مستقیما از محمود احمدی نژاد حمایت کرد. جای بسی تعجب و تامل است که چگونه می توان خواست مردم را زیر پا نهاد و با تأیید صد در صدی انتخاباتی که از سوی اکثریت باطل خوانده می شود، خط بطلانی به 30 سال جمهوریت اسلامی کشور ایران کشید.

کجاست پیر فرزانه ای که شالوده ی این نظام را با قدرت، صداقت، نفوذ و رهبری بر دلها به قالب عشق ریخت؟ تا امروز سره را از ناسره باز شناسد و ببیند چه بر سر ما می آید. از رهبر عزیزمان طلب خمینی وار بودن را داریم. چنانکه بعد از او کشور را با درایت اداره نمودند، امروز نیز با تدبیری همون امام خمینی بر دل مردم حکومت کنند و نه بر مصلحت نظام.

«دشمن ما از خود ما هر لحظه بین ما بود از ما بود از ما بود»

(در انتها از نگاشته ی پراکنده و نامرتب خود پوزش می خواهم. این در اثر ماه ها دست به قلم نبردن است.)